arena

mistik bir cumartesi arefesi.
göz bebeklerine sis çökmüş, polyanna hayallerinin sekteye uğramasından telaşlı vahşiler,
korkak olmaktan korkan, birkaç dünya yıkma güdümlü küçük sokak impratoru insanların arasında ben...
kaleleri çoktan fethedilmiş,
saysını hatırlayamadığı kadar çok k/dişinin taaruzundan muzdarip
çoktandır geleceğe pes edip, anların peşine düşen ben...
kalp kalıntıları koleksiyoncusu, adımları geriye,kayıp zamanın mezar taşı önüne gitme telaşı ile yarını küveze bırakan,
ete susamış bedenlerin arasında ben...
tarih kokusuna meydan okuyan,
çökümüne ramak kalmış,
kendini gökyüzüne...
kendisini sağanağa ve altına hapsetmiş binaların ortasında
yine kaldırım kıyısına yanaşmış
yine onlara sarılmış ben...
ve belki birkaç kişi daha
mistik bir cumartesi arefesi çok tanrılı son caddenin ilk gecesi