Her vücudun bodrum katından doğradı da
Batmazdı geceye dek
Batırmazdı karanlığını çapaklarından
Sinesine biriktirip de tek bir “ah” etmediği taş parçalarından
Her gece yeniden
Her sabah tekrar
Defalarca, hep gün, hiç zaman, dakika,nerede yelkovan, akrep dilek ağacında
Siz gördünüz mü? kanarken dişleri
Nasılda daralırdı aklı,fikri
İlhamın fütursuz gerçeğine gözleri aşina değildi
Müzik de öldüremedi güvensizliği
Tüm gölgesine, tüm şehvetin dövmesini arşın arşın işlemişti tüm peygamberi
Yine de sevemedi hiç sadakatsizliği
Yinede hala başaramadı ölmeyi
Sudan çıkardı da tutardı nefesini hırsından tek “ah” etmezdi
Ben duydum
Yalarken kediler tırnak arası kan lekelerini
Ben duydum sessizliğini
Sevişirdi hayatla,
Hava yağmurlu
Hava yağmurlu
Kaldırımlar kaygan, sert
Biz yine onunla, biz yine yalnız
Biz yine dengesiz bir sokak arkasında bilinçsiz yer altında kimsesiz
Kimliksiz...
Bat dünya
Bat güneş bat da yeniden kalk
Gir- çık hayata
Çık-gir her gün
Her sabah tekrar
Hep zaman, hiç yerde Akrep dar ağacında (,)yine(,) yelkovan nerede
Ey güneş!
Seher vakti şehvetiyle ısıt devrimizi, sefer vaktine dek…
Âdemle Havva bilmezdi reddederdi evrimi
Farkındayım bebeğim
Yaprak değildi tek giysisi geleceğimin
Bat güneş sen en iyisi karanlıkta sev beni.
Artık biz yine onunla ve onsuz sevişebiliyorduk bizzat kendisiyle.
Gerçekler can sıkıcı pozisyonlarda olsa da,
Sevmesek de fetişizmin tutkularını,
Sevmesek de tükürdüğümüzü yalamayı,
Öpüyordu hayat usanmadan.
Boşalıyordu arz "baş"tan aşağıya
Çığlık çığlığa şimşekler
Ateşinden kabarırdı magma en kuytu köşesinden
Oynardı yerli yersiz yer yerinden
Üstelik sıcak da değildi et servisi
Hesap hala gelmedi
Sahi... Kaç yıl geçti
Tüm günahlarını utancının altına öyle güzel süpürürdü ki lal olurdu şaşkınlığım efendisiz kimliğinden taviz verip.
Ses telleri çakılırdı da gırtlağına hiç titremezdi, ne ileri ne geri
Kan kusardı ebedi şahadeti
Ben duydum tüm sessizliğini
Yalanda değildi halbuki
Vardı da görünmezdi
Konuşmazdı da herkes onu dinlerdi
Hissedemezdik biz hissettirirdi kendini, bizzat kendisi
Yanlış gibiydi gerçekleri
Düşümde dünyayı görüyorum
Hayat acıtıyor da yine de tatmin olamıyorum
Sadık bir ihanet planlıyorum
Farklı bir hayat olsa belki resmi olurdu sadakatsizliğim
En iyisi üstü kalsın bedellerimin
Üstünde kalsın son bedenim
Şimdilik yeter ben terledim.
Hayatın köşesine uğradım gebermekteyim
Uyut beni bebeğim
Uyut da artık dünyaya döneyim.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder